பெண்ணே நீ இன்னும் பேதைதானே!

மஞ்சளில் தாலி கட்டி
வேலி என்பார்

மலரினைத் தலையில் வைத்து
மலரே என்பார்

சொல்லினை அம்பாய் எய்து
துடிக்காதே என்பார்

வேரினில் குத்தி விட்டு
வாடாதே என்பார்

கையினில் தீயைத் தந்து
தீயாதே என்பார்

கண்ணிலே கையை விட்டு
கலங்காதே என்பார்

புண்ணினைக் கிளறி விட்டு
புளுங்காதே என்பார்

மண்ணினைத் தாங்குவாள் போல்
பொறுமை கார் என்பார்

நுண்ணிய உணர்வுகள்
உனக்கேன் என்பார்

பெண்ணெனப் பிறந்ததற்காய்
இன்னும் . என்ன சொல்வார்

பேதைதானே நீ
பேசாதே என்பாரா?!


சந்திரவதனா
யேர்மனி
17.8.2000



Comments

அழகான (எனக்கே புரியும்) கவிதை !! ஆமாம், சந்திரவதனா, எப்போதான் எனக்கு பதில் போட போகிறீர்கள்????,

Posted by: raviaa at June 4, 2004 02:39 PM

நட்புடன் சந்திரவதனா,

ஒரு குட்டு. வலியை பொறுத்துக் கொள்ளுங்கள்.
முயற்சியின்றி கிடைத்த நான்கு மலர்களைக்கொண்டு மாலை தொடுத்திருக்கிறீர்கள் என்று உங்கள் கவிதைத் தோப்பில் உலவும் பழுத்த கிழவி சொல்கிறாள். அவளுடன் நான் சண்டை பிடிப்பதாயில்லை.

நட்புடன்
ரவி

Posted by: ravi at June 4, 2004 07:21 PM

அன்புநிறை சந்திரா,

அடடா, அபாரம். அப்படியே புட்டுப்புட்டு வச்சிட்டீங்களே.

பேசாதே என்பாரா?!
ஆமா, அதுவும் தான் நடக்குதே,..

கவிதையை படிச்சா அப்படியே கஷ்டமேயில்லாம எழுதிட்டா மாதிரி ஒரு உணர்வு வருது. ஆனா, ஒவ்வொரு எழுத்திலும் உள்ள ஆழம்!

இது முந்தைய கவிதையை (மனநோயாளி) விட அழகு.
இதையும் பீட்டடிக்கறமாதிரி ஒண்ணத்தரப்போறீங்களோ!?
படிக்க/ரசிக்க நாங்க ரெடி.

பிரமிப்பா இருக்கு, கவிதை வடிவத்தைக்கையாளும் உங்களை போன்றோரைப்பார்க்கும்போது.

வாழ்த்துக்கள்.
என்றும் அன்புடன், ஜெ

Posted by: Jayanthi at June 5, 2004 09:48 AM
Hauptkategorie: blogs கவிதை/Poem/Gedicht Zugriffe: 4273
Drucken

Related Articles

இன்டர்நெட் காதல்

முதுமை

சாவோடிவை போகும்!

நிலுவை

தத்துவம்

இலவு காத்த கிளியாக....!

எம்மவர் மட்டும் எங்கே...?

ஓ... இதுதான் காதலா !

வயல் வெளி

கேணல் கிட்டு